Haşir

16 Şubat 2017

Haşir, ölülerin tekrar dirilip mahşere çıkarılması, sevk edilmesi demektir. İnsanların mahkeme edilmeleri
için toplanacakları yere de mahşer denir. “İnsanlar o gün
âlemlerin Rabbi olan Allah’ın huzuruna çıkar.” (Mutaffifîn,
83/9) ve uçsuz bucaksız bir meydanda toplanırlar. Bu meydanda, herkes anadan doğma çırılçıplak haşr olunur. Ama
herkes kendi derdiyle meşguldür, birbirlerine bakamazlar.
Zira “o gün kişi kardeşinden, anasından, babasından, eşinden ve oğullarından kaçar. O gün herkes kendi derdine
düşer. O gün bazı yüzler aydınlıktır, gülmekte, sevinmektedir. Ve bazı yüzler ise (o gün) tozlanmış ve onları karanlıklar bürümüştür. İşte onlar kâfirler ve facirlerdir”
(Abese,
80/34-42).
Kur’an-ı Kerim’de haşir günü, şu şekilde tasvir edilmiştir: “Sûr’a üfürülür; işte bu, geleceği va’dedilen gündür.
(O gün) herkes, beraberinde sürücü ve şâhid (iki melek)
bulunduğu halde, (mahşere) gelmiştir”
(Kaf, 50/20, 21).
“O gün bütün insanların bir araya toplandığı bir gündür ve
o gün (bütün mahlûkatın) hazır bulunduğu bir gündür.”
(Hûd, 11/103)
“Mahşer vaktinde sizi toplayacağı gün, işte o
aldatma günüdür…”
(Teğâbün, 64/9).

5 views

Bir Cevap Yazın

Next Post
»